1-3-2010 - 09:46 | geen reacties

Over visies, doelstellingen en alle neuzen dezelfde kant op …
 
Er was eens … een manager die zag dat zijn klanten in de toekomst alleen nog maar projecten wilden op basis van resultaatverplichting en ‘Fixed-Price/Fixed-Date’. Zijn projectleiders waren uit het goede hout gesneden, maar slechts één van hen was in staat om zulke projecten goed te tackelen. Ik noem hem Mr. Project. Vólgend jaar zou zeker 50% van de orderportefeuille uit dergelijke projecten bestaan. Dus hadden de anderen een upgrade nodig.

 
Wat zijn projectleiders dan precies nodig hadden, wist hij niet. Maar de accountmanagers en de projectleiders zélf konden dat zeker vertellen. En ze hadden natuurlijk Mr. Project als voorbeeld. De zoektocht naar het ‘wat’ mocht ik, als adviseur van ISES, samen met Mr. Project ondernemen.
 
We spraken wijze projectleiders: “Zeker, interessant en belangrijk. Zelfontplooiing, ja, voor iedereen goed.” Maar noodzaak? We vroegen het recht op de man af (nee, er waren echt geen vrouwen in dit verhaal): “Nee, de nóódzaak is er niet. Zéker, voor de toekomst, ja dán. Maar in de huidige klussen niet.”
 
 “Huh?” spraken de accountmanagers wijs, “het is al bijzonder als wij volgend jaar een of twee van die klussen in de wacht slepen. Maar 50% van de orderportefeuille? Zéker, in de toekomst, ja dán! Maar volgend jaar nog niet.” Kon ik voor dat geld niet gewoon iets zinnigs gaan doen met die mannen? Tja, tot dusver had ik de opdracht niet zó begrepen: ‘voor pak ‘m beet € 20.000 iets zinnigs doen met die mannen’.
 
Ook de teamleiders, lid van het managementteam, lieten wijze geluiden horen: “Huh? FPFD en resultaatverplichting? 50%? Wie zei dat? O ja, juist, de manager. Ja, visionaire man. Het zal ook wel die kant opgaan, zéker wel, in de toekomst.” Maar zij waren verantwoordelijk voor de inzet van de mannen en voorlopig was er nog geen vuiltje aan de lucht.
 
Aan het einde van onze speurtocht waren Mr. Project en ik het roerend eens: eerst moesten managementteam en accountmanagers tot een gezamenlijke visie en doelstellingen komen. Opleiding of werken aan persoonlijke ontwikkeling was echt te vroeg. Onderbouwing vanuit het vak Human Performance Improvement kon in de tas blijven: in de hiërarchie van tien interventies om prestaties te verbeteren staat ‘opleiden’ op de negende plaats – en ‘duidelijkheid creëren over doelstellingen’ op de tweede plaats.
 
Het managementteam nodigde mij uit om hierin te faciliteren. In twee sessies concludeerden ze zelf dat er geen valide businesscase was voor een opleiding. Én wat wél de speerpunten voor de komende tijd waren.
 
Happy end
Zoals het een sprookje betaamt, heeft dit verhaal een happy end en vele helden. De manager zag in ISES Advies een partner met gevoel voor mensen en verstand van projectmanagement en human performance improvement. De samenwerking was top, met als effect:
· dat hij zijn firma 75% van het gereserveerde budget bespaarde;
· dat het managementteam op één lijn zat in de doelstellingen voor de komende periode.
 
Uw eigen sprookje creëren? Of gewoon nieuwsgierig naar de andere acht interventies op de ranglijst? Mail naar Marijke.vanBiezen@ises.nl.